خیزران

الان هزاران کیلومتر دورتر از ما توی این پایین و به تعبیر خودش بهشت روی زمینه ! خیلی دلم براش تنگ شده !

یا ایها الذین امنوا علیکم انفسکم لا یضرکم من ضل اذا هدیتم الی الله مرجعکم جمیعا فینبئکم بما تعملون(مائده/۱۰۵)

ای اهل ایمان شما ایمان خود را محکم نگاه دارید که اگر همه عالم گمراه شوند و شما به راه هدایت باشید زیانی از آنها به شما نخواهد رسید بازگشت همه بسوی خداست و همه شما را به آنچه کرده اید آگاه می سازد.

داشتم به این فکر می کردم که چه چیزی می تونه برای آدم از یک رفیق با ارزشتر باشه دیدم یک برادر ! و بعد به این فکر کردم چه چیز می تونه برای آدم از یک برادر با ارزشتر باشد دیدم یک همرزم !

حسینیه ارشاد از بدو تاسیسش ادعای نشر افکار مترقی مذهبی متناسب با نیاز زمان رو داشته ! به اصطلاح پاتوق روشنفکری مذهبی جامعه بوده ! قبل از انقلابش رو داشتم با الانش مقایسه می کردم . داستانهای اون موقع رو خیلی ها خیلی خوب می دانند استاد محمد تعی شریعتی مزینانی دکتر علی شریعتی استاد مرتضی مطهری مهندس مهدی بازرگان و .... واقعا هم روزهای سخت و در عین حال شیرینی بود.

منتها الان (با این که فعلا برای خودم بهترین جا برای برگزاری مجالس مذهبی می دونم) تبدیل شده به محلی برای عقده گشایی های سیاسی فعالان سیاسی و به ندرت می تونی کسی رو پیدا کنی که بیاد سخنرانی کنه اما گیر به سیستم و آدمهاش نده ( که بعضی وقتها خیلی تند هم می شه ) بین همه کسانی که من تا حالا دیدم حرف بزنن فقط دکتر سوسن شریعتی و دکتر سارا شریعتی و دکتر سروش و آقای مجتهد شبستری و یکی دو نفر دیگه بودن که سیاسی گری نکردن تو سخنرایشون .

اونوقت با این وضعیت با افتخار می گن که ما افکار دینی متناسب با زمان رو برای جوانان نشر می دهیم(که انصافا تا حد قابل توجهی درست می گن)

قبل انقلاب اصل کاریهای حسینیه ارشاد ماکزیمم کاری که می کردن (از نظر سیاسی) از زبان سمبلیسم استفاده می کردن اما الان......

سخنرانیهای قبل انقلاب رو که گوش بدی یکدفعه صدای یک جوانی رو می شنیدی که بلند داد می زد بر محمد و آل محمد صلوات اما الان اگه این کار رو بکنی حتی با این که صلوات رو می فرستن اما دور و بریهات یک طوری نگاه می کننت.

می خوام بگم قبل از انقلاب شور مذهبی و شعور مذهبی با هم در حسینیه ارشاد عرضه می شد اما الان شور مذهبی از ماجرا حذف شده یا حداقل کمرنگ شده و عیب دیگر اینکه حسینیه ارشاد از متن جوانان فاصله گرفته و به یک طیف خاص قناعت کرده و این سرآغاز خیلی از مشکلهاست .....

دیروز به مجلس یادبود آیت الله طالقانی در حسینیه ارشاد رفتم. بچه های مدرسه - بچه های دانشگاه -مهندس سحابی- دکتر معین- آقای صدر- آقای توسلی- آقای میناچی- خانم طالقانی- آقای مجتهد شبستری(که بنده خدا لباسش رو هم ازش گرفته بودن) و تعدادی هم از نهضت آزادی اومده بودن !

خیلی دلم هواشو کرد راستش بین آدمهایی که الان زنده هستن من آخوند زیاد دیدم اما هیچ کیو ندیدم که دوست داشته باشم پای صحبتهاش بشینم(جز آیت الله سیستانی) اما حرفهای مرحوم طالقانی رو که شنیدم و خوندم حس می کنم اگه بودن از کسایی می بودم که یکی از پاتوقهام مسجد هدایت می بود !

راستی به عکس زیر که از نماز جمعه هایی هست که به امامت ایشون برگزار شده دقت کنید صف اول نماز رو با صف اول نماز جمعه های الان مقایسه کنید ( افسوس...)

تو شانزده تن بار می زنی

و آنچه به جایش داری اینکه یک روز پیرتری

و تا خرخره در قرض فرورفته تر

آهای پطری مقدس

ما را به مرگ مخوان

ما نمی توانیم بیاییم

ما روحمان را به انبار کمپانی سپرده ایم

                                            جلال آل احمد / غربزدگی

"اگر کسی نداند که حتی ثمره شهادت ها و انقلاب های راه عدالت و آزادی و حق پرستی در تاریخ دستمایه های گرانبهایی برای ظلم و استبداد و دروغ شده است از تاریخ هیچ نمی داند ."

خود سازی انقلابی / صفحه ۱۰۵

این جاست که سفاکهای نجسی(که گویا از اساتید دانشگاه هم هستند و به قول یه آخوندی  مطالعات خیلی خوبی دارند) مثل این زیری باید به وجود بیان تا .....

و لعن الله الذین حملوا الناس علی اکتاف محمد و آل محمد

 

" هر جایی که روحیه اروپایی حاکم است آنجا حداکثر نیازها حداکثر کار حداکثر سرمایه حداکثر بازدهی حداکثر بلند پروازی حداکثر قدرت حداکثر دستکاری در قوای طبیعت خارجی و حداکثر مبادلات به ظهور می رسد این حد اکثرها یعنی اروپا یا تصویری از اروپا . "

Histoiree du vingtieme siecle , 1987 , Paris Hatier , t1 , p6

انتخاب واحد که تموم شد اون اتفاقی که دلم نمی خواست بیفته افتاد ! اما اتفاقای معدود و در عین حال عجیبی افتاد من فقط سعی کردم به همین آیه فکر کنم : فعسی ان تکرهوا شیئا و هو خیر لکم  راستش جنس اون اتفاقا خیلی رو این آیه تاکید کرد ! خیلی

 

حکیم ابوالقاسم فردوسی:

جلال الدین مولوی رومی:

سعدی شیرازی:

عبدالرحمن جامی:

شیخ فرید الدین عطار نیشابوری:

حکیم نظامی گنجوی:

اقبال لاهوری:

بیدل دهلوی:

سنائی غزنوی:

خاقانی شروانی:

عبید زاکانی:

عبدالقادر مراغی:

شاه نعمت الله ولی:

اولش گفتم من این سه سال رو قراره یه جورایی در غربت سیر کنم الان که فکر می کنم دیدم شاید غربت نباشه بدتر از غربت باشه ! یه وقتی هست می ری یه جایی کسی رو نمی شناسی اون می شه غربت اما یه وقتی هست می ری یه جایی خیلی ها رو می شناسی و خیلی ها میشناسنت اما قربون نشناختن و اینه که بدتر از غربته ! از وقتی بهترین دوستام از دانشکده رفتن یه همچین حسی دارم نسبت به قضیه و تنها پناهی که می تونم برا خودم متصور شم نعمت عظیمیه به اسم تنهایی !

در آغاز اولین سال از این سه سال احساس دلسردی و ترس می کنم !خیلی برا خودم نگرانم..... 

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است             ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است
گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری  دانی که رسیدن هنر گام زمان است
تو رهرو دیرینه ی سر منزل عشقی       بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است
آبی که بر آسود زمینش بخورد زود         دریا شود آن رود که پیوسته روان است
باشد که یکی هم به نشانی بنشیند           بس تیر که در چله ی این کهنه کمان است
از روی تو دل کندنم آموخت زمانه                 این دیده از آن روست که خونابه فشان است
دردا و دریغا که در این بازی خونین                بازیچه ی ایام ، دل آدمیان است
دل بر گذر قافله ی لاله و گل داشت              این دشت که پامال سواران خزان است
روزی که بجنبد نفس باد بهاری                   بینی که گل و سبزه کران تا به کران است
ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی                دردی ست درین سینه که همزاد جهان است
فریاد ، ز داد آن همه گفتند و نکردند             یارب چه قدر فاصله ی دست و زبان است
خون می چکد از دیده در این کنج صبوری      این صبر که من می کنم افشردن جان است
از راه مرو سایه که آن گوهر مقصود              گنجی ست که اندر قدم راهروان است